TYNMEP

ҮНДЭСЛЭХ ХЭСЭГ

Монгол улсын Нийгмийн даатгалын тухай хууль нь 1994 онд батлагдсан одоог хүртэл 16 жил үйлчилж байгаа бөгөөд 2008 оныг хүртэл нэмэлт, өөрчлөлт оруулан сайжруулж байсан манай улсын хамгийн түгээмэл хэрэглэгддэг хуулиудын нэг билээ. Энэ хуулийн дагуу иргэд цалин хөлснийхөө тодорхой хувийг төрд хадгалуулж тэтгэврийн насанд хүрсэнийхээ дараа тэтгэвэр хэлбэрээр буцаан авах журамтай.

Харин бид хэдий хэмжээний мөнгийг төрд төлж, хэдий хэмжээгээр буцаан авч байгааг тооцоолж үзвэл их сонин тоо баримт гарна. Хэрэв иргэд тэтгэврийн даатгалд төлдөг цалин хөлснийхөө тэр хэсгийг банкинд хадгалуулдаг журамтай байсан бол ямар байх байсныг барагцаагаар олж харах гэж ийн тооцоолж сууна.

НОТОЛГОО ХЭСЭГ

Монгол улсад иргэн нь болж төрөөд боловсрол эзэмшсний дараа бид хэдэн жил ажилладаг тухай нотолгоотой тоо баримтыг олсонгүй. 12 жилийн боловсролын системтэй бүрэн дунд боловсролыг замаас нь орхиж ажил хийж байгаа иргэд олон. Мөн бүрэн дунд боловсролын гэрчилгээ олж аваад 18 настайдаа бидний зарим нь ажил хийж эхэлдэг. Харин Монгол улсын иргэдийн олонхи хэсэг нь дээд боловсрол эзэмшиж 22-оос 25 насандаа ажил хөдөлмөрийн гараагаа эхэлж байна. Нэгэнт олонхи нь энэ насандаа ажилд ордог мөн хөдөлмөр эрхэлж эхлэх насны дундаж орчимд байгаа тул 22 насыг хөдөлмөрлөж, цалин авч эхлэх дундаж нас гэж дүгнэе.

Хөдөлмөрийн тухай хуульд зааснаар тэтгэврийн нас эрэгтэй хүнийд хувьд 60, эмэгтэй хүний хувьд 55 байдаг. Олон хүүхэдтэй, хүнд, хортой нөхцөлд ажилласан зэрэг үндэслэлээр үүнээс өмнө тэтгэвэрт гарах нь ч байдаг. Нэгэнт барагцаалсан дүнг гаргахаар зорьж байгаа тул тэтгэврийн насны дунджыг 55 нас гэж үзье.

Эдгээрээс дүгнэлт гаргавал Монгол улсын иргэд дунджаар амьдралынхаа 23 жилийг ажил хөдөлмөрт зориулдаг байна.

Энэ хугацаанд бид хэр хэмжээний цалин авдгийг одоо тооцоолж үзье. Төрийн албан хаагчид дундаж цалинтай ажилладаг гэж үзвэл төрийн албан хаагчдаас хамгийн бага цалинтай ажилладаг ТҮ-1 зэрэглэлийн албан хаагчдын цалингийн доод хэмжээ 140.227 төгрөг байдаг бол төрийн захиргааны албан хаагчдын хамгийн өндөр цалинтай ТЗ-14 зэрэглэлийн албан хаагчид доод тал нь 409.082 төгрөгийн цалин авдаг байна /Төрийн албан хаагчийн албан тушаалын цалингийн сүлжээ, доод жишгийг шинэчлэн тогтоох тухай Монгол улсын Засгийн газрын 2007 оны 351 дүгээр тогтоолоос/.

Нийгмийн даатгалын тухай хуульд зааснаар нийгмийн даатгалын шимтгэл доорх байдлаар задардаг.

Үүнээс үзэхэд иргэд тэтгэврийн даатгалд цалин хөлснийхөө 14 хувьтай тэнцэх мөнгөн хуримтлалыг тэтгэврийн даатгалын санд цугларуулдаг байна.

Тэгвэл ТҮ-1 зэрэглэлийн албан хаагч тэтгэврийн даатгалд сард доод тал нь 19.631.78 төгрөг, ТЗ-14 зэрэглэлийн албан хаагчид доод тал нь 81.816.40 төгрөгийг тушаадаг байна. Энэ хоёр үзүүлэлтийн дунджыг гаргавал Монгол улсын иргэн нэг сард дунджаар 60.539.98 төгрөгийг, жилд 726.479.79 төгрөгийг нийгмийн даатгалд төлж байна гэсэн дүгнэлт гарч байна.

Хэрэв иргэд энэ мөнгөө банкинд хадгалуулбал  тэтгэвэрийн насанд хүрэхдээ хэдэн төгрөгтэй болох боломжтой вэ?

ХасБанкны Насны нүнжиг хадгаламжын хувьд доорх байдлаар өсөх боломжтой байна.

Харин Хаан банкны энгийн хугацаат хадгаламжын хүү 9.6-16.2%, Голомт банкны хугацаат  хадгаламжын хүү байна. 9.6-16.8% байна.

Хугацаат хадгаламжын жилийн хүү доод тал нь 16%, цалин нэмэгдэхгүй доод жишигт хэвээр байна гэж, мөн Монгол улсын иргэдийн хөдөлмөр эрхлэх хугацаа дунджаар 23 жил гэж тооцвол тэтгэврийн насанд хүрэхдээ бид дунджаар 36.494.751,95 төгрөгийн хадгалалмжтай болох боломжтой байна.

            Хэрэв төрийн захиргааны албан хаагчдын жишгээр таван жил бүрт цалин нэмэгдэхээр тооцвол 23 жилийн дараа тухайн албан хаагч 139.638.717,71 төгрөгийн хадгаламжтай болох боломжтой харагдаж байна.

            Тэтгэврийн насанд иргэд харьцангуй өндөр цалинтай болсон байдаг гэж үзээд ТЗ-14 зэрэглэлийн цалинтай тэнцэхүйц буюу 409.082 төгрөгийн 45%-иар тэтгэвэр тогтоосон гэж тооцвол тэтгэврийн хэмжээ 184.086,90 болж байна. Харин АНУ-ын Тагнуулын төв газрын Дэлхийн мэдээллийн ном (CIA World Factbook)-д  бичигдсэнээр Монголын хүн амын дундаж наслалт 67-68 байгаа гэж тооцвол Монголын иргэн тэтгэвэрт гарсны дараа дунджаар 12 жил амьдардаг байна. Тэгвэл тэтгэвэрт гарснаас нас барах хүртэл жилд 2.209.042,80 төгрөг, нас эцэслэх хүртлээ нийт 26 .508.513,60 төгрөгийн тэтгэвэр авч байна.

Мөн тэтгэвэрийн насанд хүрсний дараа хугацаат хадгаламжаа хугацаагүй хадгаламжын хэлбэр шилжүүлнэ гэж тооцоод хадгаламжын хүүг бууруулж жилд 6% болгоё. Тэгвэл цалин нэмэгдээгүй тохиолдолд тэтгэврийн насанд хүрэх үед хадгаламжид үлдэх 36.494.751,95 төгрөгөөс нэг сард бодогдох хүү нь дангаараа сард 182.473,76 төгрөг буюу тэтгэврийн дундаж хэмжээтэй тэнцэхүйц, цалин нэмэгдсэн тохиолдолд хадгаламжид үлдэх 139.638.717,71 төгрөгийн хүү дангаараа 698.193,59 төгрөг буюу тэтгэврийн дундаж хэмжээнээс 3,7 дахин их болж байна.

ДҮГНЭЛТ ХЭСЭГ

Энэ бүхнийг дүгнэвэл бидний зарим нь тэтгэврийн даатгалд төлсөн мөнгөнийхөө зөвхөн хүүтэй тэнцэх хэмжээний бүр үлдсэн хэсэг  нь хүүнээс нь бараг 4 дахин бага мөнгийг тэтгэвэр хэлбэрээр гар дээр авдаг гэсэн дүгнэлтэд хүрч байна. Цалинг нэлээн бага байхаар, тэтгэврийг харьцангуй их байхаар тооцоолоход л ийм дүн гарч байгаа юм чинь...

Тэгээд тэр тэтгэврийн даатгалд даатгуулах чинь иргэдэд ашигтай юм уу? 

Төр засаг минь ер нь яаж л ажиллаад байна даа? Ойлгохгүй л байна шүү.

Ай яасан уянгат аялгуу билээ

Амраг минь чиний л зүрхнээс ундрах

Аймшигт дурлалыг сэдрээн урсах

Аюулт хайрын дохио адил оргилох

Ай яасан уйтгарт аялгуу билээ

Ай эндээс холдомгүй яачихсан ч

Аймшигт аялга билээ холдвоос

Аюулт бүхэн ирж буй мэтэд сэтгэгдэх

Ай яасан холдомгүй аялгуу билээ

Ай энд л намайг хавхдан үлдээх адил

Алсад явуулахгүй заавал хүлээлгэх

Алгахан зүрхэнд минь цус булгиулах

Атархан сэтгэлд минь анжис гулгуулах

Аягахан нулимсаар гунигаа тайлмаар

Аясын салхиар бодлоо хийсгэмээр

Ай яасан эргэлзээт байдал 

Аяндаа цаашлан уртсах амьдрал

Ай энд юу болж буй нь үл ухагдах

Ай ямархан сониучрам тавилан бэ

Амьдрахыг үл хүсэн ганцаардаж алхсан нэгэн дурсамж.

Дурсамжын алхаа бүрт түүний хэлсэн гомдмоор утгагүй үгс чихэнд сонсогдож, элэгдсээр жижиг чулууд нь ил гарчихсан асфальтан зам урсан өнгөрөхөд хоёр хөл минь зам дээгүүр ээлжлэн гозолзож, тэр хөлнүүдийн урдуур нулимс цийлэгнэн харагдалтыг зэгэлтүүлж, аажмаар нүднээс унахад нүд дахин өнөөх л хөлнүүдийн ээлжлэн гозолзохыг харах.

Хамгийн хайртай шкафныхаа хаалгыг нь цөм цохисны дүнд хаа сайгүй урагдаж сийчигдсэн гарнаас аажуухан дуслах цусан дуслуудыг хүний нүднээс нуух гэсэндээ гараа татаж ханцуйдаа оруулах, эс оруулах хооронд алхах зууртаа бодол болох.

Ер нь хүн яагаад бусадтай ойлголцохын төлөө бус зөвхөн өөрийн хүслийг л гүйцээхийн төлөө бусдыг ийм хэцүү байдалд оруулж, хэцүү байдалд байгааг нь ч үл анзаарч дээрээс нь нэмж дэвслэн муу муухай үгсийг хашгичин хэлдэг... Яагаад өөрийнх нь буруу байгааг мэдсээр байтал үл ичин миний буруу болгохын тулд хараалын үгсийг худал үгсээр хачирлан тийн хашгичин байж хэлж чаддаг... Уурлах ёстой хүн нь би байтал яагаад надад уурлаж ... Надтай харьцдаг тэр сайхан харьцаа нь үгүй болж аймшигт араатан шиг зэвүүн... Ойлгохгүй байна гэж үү... Ойлгож байгаа ч түүндээ итгэхийг хүсэхгүй, өөрөөсөө өөрийгөө өмөөрч... Өөрийг нь яаж ч чадахгүй гэдгийг мэддэг болохоор... Тэгээд хүн уурласны төлөө би яагаад ингэж их уурлаж... Би ер  нь яагаад уйлж... Одоо бүгд илүү хэцүү болчихлоо... Буцаагдахгүйгээр ... бүгд.

Уучилъя даа би чамайг. Харин ... Дахиад л ийм мэдрэмжийг мэдрэхгүй амьдрах юм сан...

Толгой хэмээгч зовлонгийн хүүдийг уудалбал итгэл алдахаас илүү гашуун нь гарах гэж үү?

Дуурсагдсан: 2007.11.02-ны үдэш, Энхтайвны гүүрэн дээр.

Хүн хэзээд л шунаж байдаг хойно би ч бас шуналтай л даа. Хүслээ биелүүлэх гэж хүсээгүйгээ ч хийх нь их байдаг хойно би ч бас олон олон хүсээгүй зүйлээ хийж л явна. Хүссэн хүсээгүй ажлаа хийж, хүссэн хүсээгүй зарим ааш муутай хүмүүстэй инээмсгэлэн харилцаж, хүссэн хүсээгүй өөрийгөө хүчлэн амьдралд нэг шат өөд гарах гэж оролдож байна. Өөд гарах гэж зүтгэхдээ өөрийн мэдэлгүй нэг шат доош ухарчихсан байх нь бий. Эсвэл өөрийн эрхгүй өөдөө гарахын тулд хэдэн шат доошилж байгаад эрчтэй зүтгэх хэрэгтэй үе ч байх юм. Миний хувьд сүүлийн хэдэн сар болбоос хэдэн шат доошилж байгаад дээш зүтгэхээр бодож байтал өөрийн мэдэлгүй бас нэг шат нэмж доош ухарсан хүндхэн үе байлаа.

Ямартай ч алдаандаа сааралтаж, оноондоо омгорхолгүйхэн, хөл дээрээсээ буучихалгүйхэн хэсэг хугацааг өнгөрөөх хэрэгтэй болсон тул зүтгэлээ. Харин юмс одоо л нэг байрандаа очих дөхөж буй мэт санагдах боллоо. Хүний амьдрал үнэхээр л дээшээ, доошоотой байх юм даа. Нэг үе болж буй мэт, нөгөө мөч болшгүй мэт. Эдгээрийг ерөнхийд  нь ухамсарлаж дээшлэхдээ дэврэхгүй, доошлохдоо гудайхгүй явах хэрэгтэй байдаг бололтой.

Дээшээ, доошоо гэснээс багадаа англи дууны үг их цээжилдэг байж дээ. Micheal learns to rock хамтлагийн I am gonna be around дууны хадмал үгтэй бичлэгийг нь дуурайж их дуулна. Тэрийгээ орчуулах гэж оролдоно оо. Дүү бяд хэд англи хэл дөнгөж үзэж эхэлж байсан үе тул сайн мэдэхгүй байсымаа. Тэгээд л I wanna share your ups and downs гэснийг орчуулахдаа БИ ЧИНИЙ ДЭЭШЭЭ ДООШООГ ХУВААЛЦМААР БАЙНА гэж хүчээр орчуулаад л, худлаа орчуулснаа мэдэн мэдэн инээлдээд л дуулж л суудаг байлаа вшд.

Амьдралд хөл алдах үедээ хүн хуучны сайхан мөчүүдээ дурсдаг гэдэг үнэн шиг байна аа. Хэсэг хугацаанд Түймэр хэмээгч хүн стрессийн дунд байсаар сүүлдээ бага насныхаа бодох санах зүйлгүй, стресс гэдэг үгийн утгыг нь ч мэддэггүй явсан тэр үеээ их л дурслаа. Хуучны дурсамж болсон дуунуудаа ч баахан сонслоо доо.

Дурсамж их сайхан шүү. Зусланд дээр байхад би тагтаа барих гээд л нэг савыг модоор түшүүлж, доош харуулж тавиад доор нь баахан талх үйрүүлж орхиод тагтаа ирж идэхийг нь хүлээж баахан суув аа.  Тагтаа доор нь орвол утас татаад л сав дотор тагтаа орох юм л даа. Тэгтэл нэг тагтаа ирлээ. Савны гадуур л яваад байна. Гадуурхыг нь идээд дотор нь орохоор  үрдэснүүдээ тараасан минь зөв болж. Гэтэл бас нэг тагтаа ирлээ. Овоо хэдэн тагтаа ч болчихов. Баярлахаас яахав. Нэг тагтаа савны доогуур орлоо. Дахин нэг тагтаа оруулахаар хүлээж суутал манай хоёр эмэгтэй дүү хаалга савж гарч явснаар бүгд үргэн одож цаг гаруй тэвчээр заан хүлээсэн минь талаар өнгөрсөн юм даа хөөрхий. Азтай тагтаанууд шүү тэд.

Яагаад ч юм амьтдыг их барьдаг байж дээ. Хулгана, зурам, хэрэм, шувуу, алаг даага гээд л барьж болох бүхнийг л барихаар оролдож, заримыг нь ч барьж л байлаа. Барьснаа ихэвчлэн буцаагаад тавьчихдаг байсан. Бусад хүүхдүүд харин ихэвчлэн амийг нь тасалдаг байж. Тэгэхээр би ч бас өрөвч нинж сэтгэлт хүмүүн бололтой.

Гэхдээ нинжин сэтгэлээс болж жолооны шалгалтанд хүнд туслаж байгаад унасан удаа бас бий. Сайн сэтгэл чинь дандаа тосоор үзүүрлэгддэг эд биш билээ ха ха.

За тэр чиг яахав. Хуучны сайхан дуунуудаа сэтгэлдээ дуулаад, ирээдүйн дурсамждаа зориулж өнөөдрийг сайхан өнгөрөөх гэж хичээе дээ. Та бүхэн ч гэсэн ирээдүйдээ зориулж өнөөдөр нэгэн сайхан дурсамж үлдээхийг хичээгээрэй гэж хүсье.

Аа тийн. Micheal learns to rock хамтлагийн I am gonna be around дууг татаж аваад сонсмоор байвал.

http://share.gogo.mn/SJamjnmZYr48361260217113/Micheal Learns To Rock - I\'m Gonna Be Around.mp3

энэ линкээр ороод татаад авна биз дээ. Варез маягтай ч болчихов уу даа хэ хэ.

Үйлтэй тавилан нь үрийн заяагүй

Үүлтэй тэнгэр нь хурын дусалгүй

Үхээнц нүд нь нулимсны хувьгүй 

Үрчгэр нүүр нь өөдөө хараагүй

Үнэнгүй хорвоо нь үхлийн өглөггүй

Үдэш бүр нь үймэрсэн сэтгэлтэй

АМЬДРАЛ

Амиа дарахдаа хамт үхлээ дарах

Аяа намрын навчис шиг хийсэх энд

Наслав гэж зовлон хорсонгүй

Найрлав гэж жаргал ирсэнгүй

Навчсаа гөвсөн, намуухан тэр

НАМАР

Намхан артай намар нь навчаа голох

Навч нь яг л миний нулимс шиг

Нүднээс унаад нүгэлд минь шингэх

Нэг ч амьдарч үзээгүй үр шиг минь

Нэхэл дагал болон салхинд сарвалзах

Хаягдсан дурлал шиг хаачиж ч чадахгүй

Харамссан сэтгэл шиг уйлж ч мэдэхгүй

НАВЧ

Наавч модондоо тогтож үлдэхгүй

Нас хүсээд ч түүнд ирэхгүй уйт

Навчин тавиландаа дааран тонгочих

Нэг ч наслаагүй нүцгэн тэр навч нь

Ишнээсээ тасдуулсан эмтэрсэн шиг

Эхийн хүйгээ ч, биеээ ч тасдуулсан

ҮР

ҮР таригдаад ч ургаагүй навч шиг л унасан

Амьдрал нь алтраад удаагүй намар шиг л дууссан

Хайр минь хавраар ирээд намраар шарлах

Хагацал үзэх гээд хашгиран зовох нь энд

Эргэлддэг дэлхийд

Эргэсэн толгойд

Эгдүүцэм амьдралд

Эргэлзсэн сэтгэлд

Үүлтэй тавиланд

Үйлтэй сэтгэлд

Үхээнц нүдэнд

Үрчгэр нүүрэнд

Үнэнгүй хорвоод 

Үймэрсэн сэтгэлд

АМЬДРАЛД

Хувирал үгүй хэрцгий амьдрал

Хатуу алгаа хацарт нь буулгахад

Үүрээ голсон эхийнхээ ачаар

Үхэж өнгөрвөл өндөгхөн хөөрхий

Үр нь болж үүсэж байсан ч

Үл ойлголцлын манан дунд

Замаа олоогүй эцгийнхээ гайгаар

Замхарч одвол үрхэн хайран

Халуун хайрын илчинд үүсээд 

Хүний хорвоод төрөх гэж яваа

Хөөрөн баясах бяцхан үрсийг

Хүмүүн та юунд хороох гээв

Аз жаргал, сайхан бүхнийг 

Алаг хорвоод тээн ирж буй 

Алтан хэвэл дэх амьд үрсээ

Араатан мэт тасчихын учир юув

Хайрын балнаас мэндэлсэн бус уу

Хүслийн оргилоос мандсан биш үү

Хорвоод төрөх учиргүй гэж үү

Хүний тавиланд заяагаагүй гэж үү

Хөөрхий үрээ өрөвдөөч ижий минь

Хүйтэн мэсээр битгий зүсээч

Ураг үрээ авраач аав минь

Удмаа үлдээж амийг минь өршөөгөөч

Хонин цагаан үүл нь ээ хө
Хувирч сэврээд нүүлээ дээ хө
Хонгор жаалхан чамтайгаа би ай хө
Ханилахын заяа дутлаа даа хө

Хорвоог туулах ганцхан амьдралдаа хүний үрсэд хайраа тарааж явсан, хариуд нь хараал хүлээж явсан багахан жижиг насандаа дуулах дуртай байсан дуу минь.

Хааяахан нэг адын бодол төрөх үест сэтгэлээ аргадангуйхан аялах дуртай дуу бол иймэрдүү:

Нарны хорвоод заяаснаас хойш
Наадаж наргилгүй ч яахав дээ
Насны ганцхан ээлтэй ханиа
Нартын алганд гундаахгүй юмсан

Халуун хүйтнийг халгаж туулахад
Хажууд хэн минь түшдэг билээ дээ
Буцах цагийн аясыг таарахаар
Буурайлж нэг маань үлдэнэ шүү дээ

Сарны хорвоод заяаснаас хойш
Санаж марталгүй чиг яахав дээ
Сэтгэлийн уяа энхрийхэн ханиа
Итгэлийн элгий нь сэвтээхгүй юмсан даа

Итгэлийн элгийг нь сэптээхкүй л юм сан даа ааа аа хө 

Гүй зүгээр /гэж хүч авчаагаад/

Халоон хүйтэний ийг халгааж давахдаан

Хажоод хэн мээнь дүшдэг вилээ ээ дэээ эээ

Буца ааах цаааагийн жамммыг дагааа аад

Буурайлж нэг маань л үлдэнэ шоо дээ хөөө гэч

Зиак нэг иймэрдүү.

Дуу шуугаа санан дурсаад сууна уу даа би.

Сэтгэл нэг л тогтуун, тэрүүхэндээ долгилон байснаа гэнэт агаарт хөөрөх шиг.

Итгэл нэг л хүчтэй өөрөөрөө бахархах ч шиг, өөртөө баярлах ч шиг.

Сайхан амьдралын минь дуртай өнгө болсон энэ өдөрт баярлалаа. Ес дүгээр оны  Ес дүгээр сарын  Ес дүгээр өдөр. Намрын эхэн сарын шинийн хэдэн ч юм дээ хамаагүй хуучны ч хэдэн байсан хамаагүй. 

Бурхаан та хэрвээ байдаг бол танд ч гэсэн баярлалаа. Байдгүй байсан ч танд ер нь баярлалаа. Олон бурхан байдаг бол бүгдэнд нь баярлалаа. Би энэ амьдралдаа хайртай.

Ажжаргаал чи над дээр өөрөө хүрээд ирэв үү. Тосоод авна шүү дээ хө. Баяр, баясал бас бонусанд нь ирэв үү тэврээд авна шүү дээ та хоёрыгоо.

Хөөх би хашгирмаар санагдаад байна. ААААААААААААААААААААААААААААААА гоё хашгирчлаа. Чимээгүй хашгирч болдын байшд. Ха ха.

Ха ха гэснээс ХХ гэж эхэлдэг монгол хинуны нэр юу вэ хэлээрэй.

Хачин хүмүүс, хүргэн хүү, хүний хүү, хөөс хөөс ийм олон байдаг байна шд. Харав уу таминь. 

Тэгвэл ТТ. За хэлчих.

Тунгалаг тамир, төөрсөөр төрөлдөө 

А гэхдээ А-гаар эхэлсэн хинууг та мэдэх үү. Монгол хину шүү дээ.

Агшин, аргамжаа, Анхныалхам, Ардюуш, Алтамилахцагт Хаха бөр олон байдын байна.

В-гээр эхэлсэн кино. :p Юу вилээ. Өөрөө мэдэхгүй болчлоо шд. Дэмий таалгачлаа.

Ваянвулгийнхан. Олцон. Гоё. Вушуугийнүлгэр. 2ийг олсоон би. Ккк. За мэдрэлээрээ наадах сайхан байлаа.

Энэ орчлонгийн бүх хүмүүст, ялангуяа яг энийг уншижугай эрхэм танд ХОРВООГИЙН ХАМГИЙН САЙХАН ХАЙР, ХАМГИЙН САЙХАН ХАНЬ ИЖИЛ, ХАМГИЙН САЙХАН АМЬДРАЛыг олж авахыг хүсэн ерөөе.

Өө юу вэ тэхээр чинь би танаас муу амьдрах гээд байна аа даа. Буцаачуу ха ха. За за нэгэнт бичсэн өнгөрсөн. Өөртөө л сайхан амьдарчуул болоо ш дээ ер нь би. Тийшд.

Бурханы өгсөн бэлэг. Даан ч өнөөх бурхан надад юу өгсөнийг би мэдэхгүй л дээ. Ямар ч гэсэн гараас нь шууд авсан юм байхгүй л юм даг. Тэгэхээр 0 бэлэг бурхнаас. Ээжийгий минь өгсөн бэлэг хязгааргүй тэмдэг тавъя. Аавынх бас ээжийнхтэй тэнцүү. Тоондоо муу. Хичээл хичээл хичээлдээ, хичээлдээ би муу. Ажилдаа харин сайн. /Худлаа ч ярьчив уу даа./

За за энэ жил миний толгойн тушаа газар оргилуун дарсны бөглөө онож намайг ажжаргалтай болгосон юм аа. Тэнэг хүн хамгийн жаргалтай гэдэг үнэн юм оо. Тэр бөглөөнд оногдоогүй бол ухаантай, зовлонтой амьдрах байсан биз ээ. Зүгээр л жаргалаа. БИ ЖАРГАЛТАЙ ХАХАЙ ЖАРГААЛТАЙ.

Гэснээс бээрсэн гарыг нь дулаацуулахдаа жаргалтай байна гэдэг чинь нөгөө хүнээ даарч байгаад нь баярлаад байгаамуу даа. Тэр хүн даарахгүй бол жаргахгүй нь ээ. Тэр Сарантуяагч бас л хүний зовлонд дөрөөлөн байж жаргажий шүү.

Ойролцоо утга бүхий дуу. Салхин талдаа чамайгаа дагуулаад санаа амар алхаж явах тухай дуу. Салхин талдаа явуулчаа нөмөрт нь санаа амар айн. Эрэгтэй хүн дуулдаг гээ бодоход бас вишиймаа.

Энэ Чипин гэж одоо юу вэ? гэсэн асуулт нүдэнд харагдаж байна. Шүлэг бичнээ энэний тухай. Толгой сүүл холбоод бичнэ.

Толгой ChipIn сүүл

Толгой ChipIn сүүл

Толгой ChipIn сүүл

Гоё шүлэг үү. Воттак. Өө юу вэ толгой нь сүүтэйгээ холбогдоогүй байна шд. За тэгвэл ингүүл ямруу.

Толгойсүүл Толгойсүүл

Толгойсүүл Толгойсүүл

Толгойсүүл Толгойсүүл

Ооок. Энэ чэн шүү дээ. Ийм шүлэг гэж байх аа. Би ч болор цомд орохоор болчихсийн байна доо.

ЗА волий өөрийнхөө мэдрэл дээр нэмээд хүний мэдрэлээр тоглож тэгэж жаргаад яахав. Дуугүй л жаргалаа.

Нээх сонион. Заавал сонгонуу гээн ангилалыг нь сонгож болдоггүй наас. За за жинкнээс баярцай.

Ядарч, өлсч, сульдч байвч хармаа хоосон. Хэдэн төгрөг хүнд зээлүүлсэнээ авч чадаагүй болохоор амьдралын минь дээгүүр хархан үүлнүүд шаар /хийт бөмбөлөг/ -т дүүжлэгдэн нөгөө л UP гэдэг зурган шийд гардаг байшин адил нисэлдсээр гэрэл гэгээг минь хаахаар зэхэж байв. Хонгорхон дарк ч надтай найзлахаар гараа дэлгэн МУУ Л БИЗ ДЭЭ гэсээр айсуй.

Дрииййн, дрийн ... дотуур утас. Бас хэн нь вэ? Ядаржээнэ би, ажилтай вайна вас гэж бодсоор хаалганы бариул шиг хэлбэртэй зүйлийг шүүрэв. БАЙНА УУ? гэсэн "найз чинь ирчээ уулзы гээд байна" гэж харуул хэлжээнэ. Өө за за. Ядаж нэг найз минь ч гэсэн намайг зорьж ирнэ гэдэг сайхан хэрэг.

Үүдэнд очоод хартал нэг биш хоёр найз суужээхийн. Өө хөөрхий ямар ч халуун өдөр в гэж бодож амжаагүй байтал нэг нь надад хүйтэн ундаа өгч байна. Болжээнэ. Энэ чинь сайн сайхны эхлэл шүү гэж бодож амжаагүй байтал нөгөө нь "За цайны цаг чинь виз гарая. Өнөөдөр чамайг Со хоолоор дайлна" гэж томров. Итгэж ядан хартал хоёул над руу инээнсгэлэн харах нь хуураагүй гэх шиг. Үнэхээр л сайн сайхны эхлэл болоод явчлаа шүү зус гэж яас сайханийн. Гараад шатаар уруудах хооронд нэг нь түрүүлж гүйгээд л хав хар БЭМВЭ /BMW/ -ний хаалга нээгдэн арын босс суудал дээр намайг урив. Яв ягаахан зөөлөн суудал дээр суулгамагц моторын дуу зөөлөн, жигд дуугарч хөдлөх нь нэг л таатай санагдаж би инээнсгэлэв.

Заа тээ л со са асуулцаж, хариулцаж байтал "чиний нөөтбүүк чинь хэдийн араамтайн?" гэсэн асуулт айсуй. Та надаас "чиний нөөтбүүк чинь хэдийн араамтайн?" гэж асуулаа би хариулъяаа. Минийх 512-той гэсэн чинь өмнөөс май гээд жижиг ногоон юм өгчээнэ. Гайхаа харсан 512 DDR-1, PC -5300. Хөөх яаж нэг Win 7 суулгая даа гэж бодож байсан ашгүй араам өөрөө хүрээд ирлээ вайна. Дахин инээнсгэлэв.

Явсаар Бараухаузын замаан эсэргцэх талд нэг давкар модон суулганд очмогц үсрэн орлоо. Таёр хоол захиалахгүй, би захиална. Таёр мөнгө өгөхгүй би мөнгө өх учраас ойсоо? Бид 2 толгойнуудаа дээш доош хөдөлгөн ялаассан морьд шиг сууна. Гэсэн өнөө гайхал ингэжийнэ "3 сав рамён /бэлэн хоол уу? гэж би уруу царайлав/ тэгээд 20 савх, 30 халвага аваад их юм авсан хүн шиг Хөөё, ... эй ... гээ л сууна даа гуруулаа гэжээнэ. Зөөз. Тэгсэн тагтааурьтан гэдэг хоол, шарагдсан үхрийн хавирга ирэвэй. Дахин инээнсгэлэв. Идсээр, идсээр...

Тэгсэн нээрэнгээсээ 20 савк, 30 халавга ирдийн байлээ. Нэгийнх нь иш дээр юм асгавал дахин өөрийг авч болох зориулттай. Нөгөө 2ийн будаа нь дуусчээгаан байх. Будаа авна л гэнэ. Тэр киноопгийг дар Тү гэнэ. Дарав. Дармагц тэрүүхэнд хөхөө донгосов. Күкү, кү кү, күүү күү айя лаг айн. Тэгсэн найз хэний гар уц дуграад байна гэж онигоонд оров. Жоохон шоолж мушилзаад цааш идэв.

"За гуруулаа жоохон пааз аваад юм ярий. Бид гуруу л дуугий идээд хүнүүс юм яриад байна" гэсэн санал ирж байна. Ярьсугай гэж би хоолыг завсарлав. Өнөө 2 ам уруугаа халуун ногоо гударсаар. Манаа нааз онигоо ярьжийнаа. "Хөхөө гэснээс... /РРРП гэж шөлөө сороод/ Үхэшгүй мөнхийн Кашей би хэд наслах вэ гэж хөхөөнөөс асууж тамладаг байжээ". Ярьсан бид 2 инээв. Нөгөө нааз хоолондоо анхаарснаас ойлгоогүй тул "Юу гэнэ ээ, юу гэнээ? Юунаас хоцорчвоо" гэв.

Онгигоог давтан ярив. Инээнгээ, хоол идэж, завсраар нь онигоо ярихад амаар гарах, орох агаар, хоолны багтаамж ихэдсэн тул хамраар нь агаар гарч, тэр зуурт өнөөхийн чинь хамраас нус нь ПОЛ хийн гарч ирэв. Бид 2 ч тэссэнгүй татаж унатлаа инээв. Өнөөх чинь онигоогоо үргэлжлүүлэн ярьсаар, бүр их инээд хүрч цааш татан ширээн доогуур унав. Өнөөх чинь огт ичсэн шинжгүй онигоогоо ярьж дуусаад РРРП гэж нусаа соров. Нус нь гойжсон, амандаа халуун ногоо чихсэн хүн өөрийг нь шоолох хүмүүсээс ичихгүй, бас инээнсгэлэнгээ онигоо яриад байх чинь арай л дэндүү инээдтэйм байлээ. =))

Татаж дуусаад бид 2 нулимсаа арчингаа "Чииий сая яааваа?". Өнөөх чинь бантсан шинжгүй хариулж байна. "За та 2 юун сүртэй юм. Миний хамранд ямар дандаа нус явах биш. Найз нөхөддөө онигоо ярьж өгөхдөө илүү инээдтэй болгох зорилгоор нэг жоохон нус авч явсанаа ашиглалаа." Ёоо тэссэнгүй дахин татаж уналаа. Ха ха. Юун сүр тайлбар в дээ.

Дахин нулимсаа арчингаа. "Чи бүр бантахаа байжээ?". "Харин тиймээ. Мань чинь ийм 2 нүүртэй болцы шд. Нэг нь бантдаг. Нөгөө нь бантадгүй. Хэрэгтэй үе үесд нь ашиглана." Гэжээтэл дахин будаа ирэв. Идсээр... Ярьсаар...

Хоол дуусах тийш хандлаа. Зайгүй чихсэн гэдэснээс дохио иржээнэ. "Амаа, амаа.. Байна уу амаа. Гэдэс байна аа. Хоол багтахаа больсон тул хоол идэхээ болиочээ". Ам хариулжээнэ "Энэ гар чинь л чихээд байна шдээ" иймэрхүү юм ярьсаар.

Жоохон нус хадгалж явдаг нааз маана хэлжээнэ. "Барахгүй байсан ч будаагаа иднээ, тэгэхгүй бол үлдээсэн будааны тоогоор өрөнд ордог гэсэн." Би ч яахав будаагаа идэж дууссан тул  инээнсгэлэв. Гэтэл манаа нөгөө  найз будаагаа бараагүй тул баахан халуун ногоо, мах зэрэгтэй хольж ориод идэх аргагүй болгосон харагдана. Нэлээн их будаа үлдээсэн тул нэлээн их өрөнд орох болчоод гомдсон царайтай суужээнэ. Ха ха. Яана аа одоо.

За волий. Орхий. Гэдсээ хагалсанаас өрөнд орсон нь дээр юм байна гэсэн тул гарахаар шийдвэрлэв. ТООЦОО. "Уучлаарай ахаа, тооцооны чинь хуудсыг базаад хогийн саванд хийчлээ" гэсээр гэмшингүй царайтай зөөгч охин баахан норсон, базуулж үрчийсэн хөгийн юм авч ирж байна. Манай сайн эр бантадгүй царайгаа гаргаад "Зүгээр миний дөө ийм юм байдын. Тооцоог бэлнээр төлнө өө" гээд төлөв.

Гарлаа. Хурдан алхаж чаддаггүй ээ. Жоохон удаан, жоохон удаан гэсээр гуруул алхав. "Мануус яг удаашруулсан кино шиг харагдаж байгаа байх тээ". "Хурдхан зам гараяаа". "Хурдхан гарах гэж байтал чинь бас нэг машаан хурдхан иржээвэл чи жолооч руу нь харангаа, бөөлжингөө хурдан гүйж чадах уу? Ха ха. Тэгвэл үнннэн тэнэг харагдах байх даа" Иймэрхүү юм ярьсаар удаахан зам гарав.

Өөр нэг найз дээрээ очиж нэг хард, 3 митр короос кайбл авлаа. Орой очоод Win 7 суулгаад, Сититэтийн итнэрнэтийг Бирийж коннэйкшноор шэйрлээд бүх юм ажилттай. Энэ муу хэдэн арзаак байгаагүй вол би өдрийн ийн зугаатай сайхан өнгөрөөхгүй дээ. Ваярлаа нөхдөө. Таанууд шүү.

Утга нь хаана байна

Уурлаад ч нэмэргүй

Уйлаад ч онгойхгүй тэр

СЭТГЭЛ

Сэтгэхдээ ширүүлэхгүй

Орилохдоо оргилохгүй

Айдсаар хүлэгдсэн тэр

АМЬДРАЛ

Амьдрахдаа алдсан ч яалаа

Оносон ч яалаа

ЯЛГААГҮЙ

Ялгаагүй ялсан нь ч үгүй

Ялагдсан нь ч үгүй яг л хэвээр

ЭНГИЙН

Энгийн, энгийн бүр юу ч үгүй

Юу ч үгүй нь ч үгүй тэр

БОДРОЛ

Бодохдоо боссон ч яалаа

Хэвтсэн чиг яалаа тэнд

ГАЗАР

Газар нь тэгш ч яалаа сондгой ч яалаа

Би дор нь орно дуусна

Шүлэг ч дуусна

Миний бичих шүлгийн тоо ч дуусна

Шүүх хэрэггүй бид бүгд дуусна

Нэг л уйтай, бас эрчтэй тийм мэдрэмж. Нэг талаас баахан эрч хүч, бас нэг талаас баахан уй, гуниг, нэг талаас бас л сайн сайхан, нөгөө талаас бэтгэрсэн их биелээгүй хүсэл. Нэг талаас баярт мэдээ, бас нэг талаас баахан хар бодол, нэг зүүднээс нэхэл дагал, айдас, нэг сэрээд дараа нь зүрхний дурлал, нэг талаас наран эрхэс, нөгөө талаас харанхуй нүх, нэг талаас баахан эрчим, нөгөө талаас баахан сөрөгцөл. Нэг, нэг, нэг...

Миний амьдрал дижит системд орчихсон шиг, нэг тэгээр хүрээлэгдсэн нэг л тийм. Нэг, тэг, нэг, тэг... 

Нэг нь л өөрөө тийм хоёрмол, нэг нь бас тийм гурамсан ч юм шиг...

Нэг л замаа олж чадахгүй яваад байх шиг, нэг л замаа олчихсон ч зам өөрөө нэг л заядаад байх шиг. Олсон замаас гармаар ч юм шиг, олоогүй бол нэг л зам руу ормоор, орохоос ч аймаар, нэг л байрандаа баймаар, нэг л зогсоод байгаа болохоор хөдөлмөөр, явмаар, тэнэмээр, нэг л тийм. Нэг, нэг, нэг ... л, л, л...

Уудам дэлхийн өргөн зайнд хүн хэмээгч хачиг шавж, энд тэндгүй цусыг нь сорж, эх гаригаа зовоож тарчлаана. Бөөсөө дийлэхээ байсан нохой шиг тэр дэлхий бүүдийж, өнгө алдан бүрзийж, хий дэмий л биеээ хаа нэг сэгсчинэ. Зарим нэг бактерийг хэт олшрохоос нь сэргийлэх үүрэгтэй араатнууд гэгдэх дархлааны эсүүд нь хүн хэмээгч мутант эсүүдийг дийлэхээ нэгэнт байж бүр зугтах болсон нь улам хэцүү санагдана. Урьд тэр дэлхий Будда бурхан шиг гэрлэн сайхан бүрхүүлтэй байсан ч озоны бүрхүүлээс нь эхлэн өнөөх бөөснүүд нь цоолоод эхэлчихсэн. Энэ биен дээр нь өөрсдийн хуулийг тогтоож, хөгийн тэр хуулийнхаа дагуу хөгшин биеийг нь ухаж сэндийлж өвтгөнө. Хэт олширсон тэр хачигнуудаа дийлэхээ байсан дэлхий хэзээ ч юм бэ нэг сайн галав юүлж restart хийхгүй бол болохоо байснаа мэдэвч, зовж зүдэрч байж бүтээсэн төгс сайхан тогтоц юугаан харамланхан санаа алдан суугаа.

Олон олон гаригсаас онцолж түүнд л заяасан амьдрал хэмээгч гайхамшгийг өөрийн гараа үгүй хийж ч үл чадан урвайж. Их л хайрлан байгаа бүтээлийг нь нурааж, үнс нурам, хуурай цөл болгож,  цус болсон цэвэр усыг нь цөлмөж, арьс болсон гадаргыг нь нүхэлж, цоолж, үс болсон моддыг нь тайрч, элгийг нь эмтэлж, зүрхийг нь зүсч байгаа хүмүүн хэмээгч вируст гомдон хааяа нэг нулимс унагах нь хөөрхийлөлтэй.

Тэдгээр муухай вирусууд хар, шар, улаан, цагаан өнгөтэй ч адилхан л нэгэн зүйл, омгийн амьтад атлаа өөр өнгөтэй нэгийгээ гадуурхаж, өвөр хоорондоо дайтах нь лайтай. Хэдхэн жилийн тэртээд хоорондоо муудалцан биеийнх нь нэг хэсэгт атомын бөмбөг хэмээгч хэцүү зүйлийг дэлбэлж ёолж орилтол нь зовоосон. Одоо түүнийгээ энд тэндгүй туршин тамласаар хамуутай гөлөг шиг амьтан болгож байгаа нь харамсалтай.

Уг нь миний биеээс тасарсан үрс минь юм сан. Эврээ ургахаар эхийгээ мөргөх ишигнээс дор, эргэлзэлгүй ээжийгээ иддэг үр могой адил биенээс нь тасарсан биес, амьнаас нь тасарсан амьдралуудад гомдох тэр дэлхий юутай өрөвдөлтэй.

Хэлье гэвч хэлийг нь ойлгохгүй хаа нэг дохио өгөхөөс цаашгүй. Хэлж чаддагсан бол ингэж хэлэх байсан байх даа.

Хүн чи эхийгээ хайрлах атлаа эмээгээ тамлагч тэнэг буюу. Дээдсийгээ хүндлэх атлаа төрхмөө бузарлагч маанаг буюу. Удмаараа гайхуулах атлаа уг үндсээ тасдагч мэдрэл муут буюу. Усанд дурлагч атлаа ундрагыг нь сүйдлэгч ухаан муут буюу. Өөр хоорондоо ялгаагүй атлаа өнгөнөөсөө болж муудалцагч арчаагүй буюу. Өөрөө л болж байвал бусад нь чамд хамаагүй аминчхан буюу. Хүн чи хэлдэг хараалаасаа долоон дор хөгийн муу бөөс буюу. Хөөрхий намайг зовоохдоо хөлс гарсан чинээ тоогоогүй төрлөө залгигч төмөр зүрхт хамгийн арчаагүй муу тахал буюу. Хуулинд чинь хийдэл гардагтай адил, хэдэн тэрбум насны миньтүүхэнд гарсан хамгийн том алдаа чи бөлгөө.

Би зарим хүмүүсийг ерөөсөө ойлгохгүй юм аа. Ойлгохгүй ч гэж дээ харин ч ойлгоод байдаг ч юм бол уу? Хүнд итгэж чаддаггүй хүмүүсийг л би их гайхаад байгаа юм л даа.  

Харилцааны үндэс нь итгэлцэл гэж би боддын уг нь. Ер нь л яаж ч бодсон итгэлийг өгч чадаж байж л бусдын итгэл, хүндэтгэлийг олж авдаг зарчим хүмүүсийн хоорондын харилцаанд хамгийн чухал байрыг эзэлдэг. Энэ нь мөнгөө өгч байж бараа авдагтай яг ижил зарчимтай. Гэтэл хүмүүс хүнд итгэхээсээ итгэхгүй нь илүү байх юм аа. Мөнгөө өгөхгүй бол бараагаа авахгүй шүү дээ.

За яахав дээ жижигхээн жишээ хэлэхэд манай ажлын нэг эгч хүмүүст ер итгэхгүй. Мөнгө зээлүүлэхгүй, ер нь юу ч зээлүүлэхгүй, хүнд туслахгүй нь их, юм гуйсан хүнд аль болох муухай зан гаргана, хүнтэй харилцахдаа намайг муугаар бодчих вий гэж бодож маш олон тайлбар хийнэ, тайлбараа дахин тайлбарлана. Хүмүүсийг юу ч хийж чаддаггүй гэж дүгнэнэ, байнга бусдыг муугаар хэлж, хүний алдаа болгоныг алдахгүй мэдэж, түүнийгээ бусдад дуулгаж явахыг хичээнэ. Үг дуу багатай, өөрөөс нь насаар дүү нэгнийг нь өөрийгөө өмөөрч чадахгүй гэж бодоод аль болох дээрэлхэж, ашиглах гэж оролдож, тэднийг аль болох загнаж харьцана.

Би яахав хэл амтай, хэрцгий авиртай юм болохоороо өмнөөс нь гөжиж, зөрж, хэдэрлэж суугаад, хэд хэрэлдээд сүүлдээ учраа ололцохчаа аядсан. Гэвч юм юман дээр л хүнд итгэхгүй байдал нь байнга ажиглагдана. Юмсыг хийхэд чи чадах уу? гэсэн байдлаар надтай харьцаж, мэддэг юм аа хэлж өгөхийн өмнө эгч нь чамд маш их тус болж байна, дараагийн удаа чи надад энэнээс их туслах ёстой гэсэн ойлголт төрүүлэхийн тулд маш олон зүйлийг нуршин ярих нь элбэг. Аль болох ихийг авч, аль болох багыг гаргахын тулд ихийг авахаасаа ч илүү хүч гаргаж байгаа нь бахархалтай ч юм шиг, бүр хэтэрхий арчаагүй ч юм шиг санагдана. Амьдралыг яг л наймаа хийж байгаа юм шиг байдлаар төсөөлдөг шиг байгаа юм.

Харин би амьдралыг наймаа гэж бодохоосоо илүү итгэлцэл гэж ойлгодог. Бүх хүн сайн хүн гэж би итгэдэг ээ яадын. Хүмүүс муу зүйл хийж чадна гэдгийг нь ч тооцоолдог. Хүнд муу, сайн талууд байдаг л байх. Муу тал дээр нь итгэл өгөхгүй, сайн тал дээр нь итгэл өгөөд байхад ер нь амьдрал илүү амар болдог шиг санагддаг.

Харин тэр эгчийн тухай. Тэр эгч лав муу юм бодсоор байгаад ажлаа сайн ч хийж чаддаггүй байх аа. Тэдний тэр хүний үеийн хүмүүс ер нь л давгүй ажил хийгээд мануустай нь тулхтай харьцаж байхад тэр эгч, бас хэдэн найзтайгаа л доошоо орж мануусыг дарамталж, дээшээ долгинох байдлаар харьцана. Ажилдаа нэг их гавьсан амжилтгүй ч чаддаг жоохон юм аа тэнгэрт тултал магтана. Тэрүүгээрээ хүмүүсийг хуурч чадаж байна гэж өөртөө итгэнэ.

Бас нэг сайн эр байна аа. Олон хүнээс мөнгө зээлсэн. Өгсөн нь ховор гэдэг юм билээ. Надаас зээлсэнээ нэг удаа өгч байсан ч 2 удаад нь харин өгөөгүй байх жишээтэй. Гэхдээ хүмүүстэй их инээж харилцана. Хүнээс юм гуйхдаа их тулгаж харьцана. Жоохон байж бай, би удахгүй очьё гэвэл чи голорчихно оо, яг одоо л ингээд өг гэж тулгана. Чадахгүй гэвэл юун сүртэй юм, ганц удаа тусалчих гэж зандарч үзнэ. Хүмүүс бүгд түүнийг муугаар ярина. Яагаад ч юм тийм хүн юунд ч юм найдаад инээгээд л явж байдаг. Хуурамч инээд байх гэж надад бодогддог юм.

Гэхдээ би тэдэнд итгэх үедээ итгэдэг юм аа. Учир нь хүнийг муугаар бодох тусам тэр хүн улам муу юм шиг санагддаг, харин хүнийг муугаар хэлэх тусам хэлүүлсэн хүн илүү муу зан гаргадаг. Хүн гэдэг тийм л амьтан. Муу сурдаг хүүхдийг загнаж онц сургасан удаа маш цөөхөн. Хулгайч хүнийг шоронд хийгээд зассан нь ч тоотойхон биз ээ. Гэхдээ угаас хүнд итгэдэггүй хүнд өөрт нь итгэх хэцүү байдаг ч, тийм хүнд хүртэл итгэх хэрэгтэй үе гарах л юм даа. Итгэхгүй бол нөгөө хүмүүс чинь муу дээрээ муухайраад, муухай дээрээ улцаганаад л явчина шүү дээ. Тэгвэл надад ч, бусад хүмүүст ч хэцүү. Тэгэхээр итгэж болох, болохгүй хүмүүсийн талаар сайн бодох хэрэгтэй юм аа. Сайн бодоод байхаар сүүлдээ хүн таньдаг чадвартай болох биз.

Инэ хурвоод түрүүлж үсгөсөн ицэг, их, үвөө, имээ нардаа баялаа. Бэ таанууддаа дандай байарлж явдий шөө. Зарнидаа бэ үөрийгөө яннр эх азтаа хөн ен вээ гэгэж боддоголдоо. Дэхээр инэ аньдрл нэээх гойом шэг санахдайдайдышд. Хүнүүс бөгдөөрөө нээх сайхна сэтэглтээм чим шэг, аньдрах нэээх гойчомшэг бодохдог ээм үеүүндэд бэ ээмр дуртаамычэн.

Хайртаа хөнтэйгөө хоёулангаа хамтаарай байгоолайвал бөр гоймаа. Ёомнуусыг бөгдөөрөнгийг нь инээнсэглээл, сэглээл давч туулайд байгуул цайшаа зүндөө удоон аньдрнөө яадын.

Хүмүүн төрлийг олж төрсөн минь үнэн. Одоо энэ төрлөө юугаар арилжих вэ? Үхсэний дараа ямар төрлийг олох бол?  Хойд  нас гэж байдаггүй бол яах вэ? Хойд нас гэж байсан ч гэсэн нүгэл минь давчихвал яах вэ? Энэ тухай ярих гэсэнгүй. Зүгээр хүн энэ амьдралаа юуны төлөө зориулах вэ гэсэн асуултанд хариу хайж бичлээ.

Би бол хувьдаа хүмүүн хэмээх энэ төрлөө аз жаргал, хайр сэтгэл, гэр бүл, өнгө мөнгөнөөс, мөн идэх хоол, уух унднаас, унтахаас, амрахаас, амьдралын сайн сайхан бүхнээс арилжих санаатай байна.

Ер нь бол хүний амьдрал хэзээ жаргалтай байдаг вэ гэж бодох нь ээ хүсэл биелэх торгон агшинд хүн хамгийн жаргалтай байдаг мэт бодогдоно. Хүмүүүс хүслээ биелүүлж чадахгүй байгаа учраас урвайж, дорвойгоод, хувь заяа, төөрөг тавиландаа гомдоод, уйлж унжаад явдаг юм болов уу? Үгүй байх аа. Хүмүүс ер нь юуг хүсэхээ л сайн мэддэггүй шиг санагддаг. Хүсэл гэдэг нь мөрөөдлөөс өөр юм байгаан уг нь миний бодлоор.

За тэгэхээр мөрөөдөл гэдэг нь биелэхгүй байх магадлал өндөр, ерөнхий утгатай, биелэх юм бол хүнд нэлээн их сэтгэлийн хөөрөл, эерэг мэдрэмж авч ирэх боломжтой амьдралын тухай хийсвэр төсөөллийн тархинд хадгалагдсан хэлбэр юм. Мөрөөдөл нь хүний ирээдүйд хүрэх чиглэлийг тодорхойлж байдаг бөгөөд мөрөөдсөнөөр хүн хэсэг зуур өөдрөг байдалтай болдог. Энэ шинжийг нь байнга ашигладаг, мөрөөдсөөр түр хугацаануудыг өөдрөг өнгөрөөж үүндээ донтсон хүнийг мөрөөдөгч гэж хэлнэ.

Хүсэл гэдэг нь тухайн хүний ойрын ирээдүйн талаар боломжит хамгийн сайхан төсөөлөл бөгөөд энэ нь  биелэх боломж өндөртэй, түүнийг биелүүлэхийн тулд нэлээдгүй хүч хөдөлмөр, ур ухаан, зохион байгуулалт, мөн тодорхой хэмжээний золиос шаардагдах шинжийг агуулна. Хүсэл нь биелэх бүрт хүн өөртөө итгэх итгэл, өөдрөг байдал, эрч хүчийг олж авч байдаг. Энэ шинжийг нь байнга ашиглаж, хүслээ биелүүлж чаддаг хүнийг хүмүүс чадварлаг хүн гэж хэлдэг.

Хүсэл мөрөөдөл хоёр шууд холбоотой. Хүн өөрийнхөө тодорхой мөрөөдлийнхөө төлөө хүсэх хэрэгтэй байдаг. Мөрөөдлөө биелүүлэхийн төлөө ингэх хэрэгтэй, тэгэх хэрэгтэй, ийм юм амжуулах, ийм юмыг олж авах хэрэгтэй гэсэн байдлаар хүслээ мөрөөдлийн зүгт чиглүүлж байх нь чухал. Тэгэхгүй хоорондоо холбоогүй олон төрлийн хүслээ гүйцээж явсаар өөрийгөө хэн гэдгээ ойлгохоо больж, хийж чаддаг ч юм шиг, чадсан ч юм шиг, гэхдээ ямар ч үр дүнд хүрээгүй ч юм шиг хоёрын хооронд, холион бантан амьдралтай болдог. Эсвэл хүсэлгүй дан мөрөөдсөөр суугаад юу ч хийж чаддаггүй хоосон мөрөөдөгч болно.

Хүсэл мөдөөдөл хоёр хослоод ирэх цагт хүнд зүтгэл хэрэгтэй болдог. Хүмүүсийн хамгийн их алддаг зүйл нь идэвхи, зүтгэлгүй байдал байдаг шиг санагддаг. Идэвхи зүтгэл гэдгийг зарим хүмүүс бас сайн ойлгодоггүй шиг байгаамаа. Юм болгонд идэвхитэй, бүхнийг чаддаг, чадахыг эрмэлздэг байдлыг зүтгэл гэж ойлгох гээд байдаг. Чухамдаа бол энэ нь шал ондоо зүйл юм. Зүтгэл бол төлөвлөх чадвар гэж хэлэхэд болохоор эд. Зарим зүйлийг зоригтойгоор золиосолж, хүсэл мөрөөдлийнхөө төлөө зорилготой, тууштай хөдөлмөрлөхийг хэлдэг. Тууштай гэдэг нь байнга гэсэн үг бас бэш ёом. Тууштай гэдэг нь аль болох ойрхон, олон давтамжтайгаар тухайн зүйлийн төлөө, тодорхой төлөвлөгөө зохион байгуулалттайгаар хөдөлмөрлөх гэж ойлгож болно.

Мөн хүмүүсийн гаргадаг нийтлэг алдаа нь хэт их чармайлт гаргах явдал юм. Хэт их ажилласнаар хүн амархан ядарч дараа, дараагийн ажлуудаа алдахад хүрдэг. Хэт их чармайх нь гол бус харин зөв төлөвлөх л чухал юм. Өөртөө амрах, идэх, унтах завыг заавал гаргаж байх хэрэгтэй. Амрах хэрэгтэй бол чухал ажлыг ч түр хойшлуулах зоригтой байх нь дээр. Ядарч, яарч буруу хийснээс бага зэрэг хоцроод ажлаа хэвийн явуулах нь илүү үр дүнтэй байдаг шиг санагддаг.

Хамгийн гол нь хүн өөрийгөө маш сайн судалж байх хэрэгтэй. Би хэр удаан цагаар ажиллавал хэвийн байдаг вэ? Би хэр их хоол идэх хэрэгтэй байдаг вэ? Би хэчнээн цаг унтах хэрэгтэй вэ? Би ажлыг хэр их ажлыг хэр хурдан амжуулдаг вэ? Зэрэг асуултуудын хариулт танд бэлэн байх нь маш чухал. Ажилд тааруулж өөрийгөө өөрчлөх биш өөртөө тааруулж ажлаа төлөвлөх нь илүү үр дүнд хүргэнэ.

Төлөвлөсний дагуу бүх зүйл бүтэхгүй гэдгийг ч давхар төлөвлөх хэрэгтэй. Бүх зүйл 100 хувь бүтэхгүй байсан ч өөрийн чадах дээд хэмжээндээ ажлыг хийж байх нь цаашид хэрэгтэй. За за тэгээд төлөвлөх гэдэг чинь менежмент энэ тэр гээд том шинжлэх ухаан болоод хөгжчихсөн байхад би олон юм яриад яахав.

За тэгээд энэ маягаар өөрийнхөө хүсэл, цаашилбал мөрөөдлийг биелүүлж жаргалтай амьдрах боломж хүн бүрт бий. Гол нь тууштай, төлөвлөгөөтэй амьдрах нь хүний амьдралыг утгатай болгодог шиг санагддаг юм. Аль болох олон, ойр ойрхон давтамжтайгаар өөрийнхөө хүслүүдийг мөрөөдөл рүүгээ чиглүүлэн хөдөлмөрлөж, хамгийн их амрах, хамгийн их бүтээх хоёр үйлийн торгон заагийг мэдэрч амьдарвал хүн хэмээгч нь төрлөө төвөггүйхэн арилжчих юм байхаа.

Бүдэг, бүүдэг тэнгэр нь бүрхэг байсан ч, бүр тэндээс цас нь бороотойгоо холилдон цутгасан ч, галын утаанд хахам, гадаа гарахад хүйтэн байсан ч энэ сэтгэл өөрөө ариун тул айх зүйлгүй, энгийн даруу хэрнээ жаргалтайгаар энэ өдрүүдийг үднэ.

Өнгөтэй, мөнгөтэй л хорвоо болохоор өрөвчгүй нэгэнд зүхэгдэж, хоосон ядуугаар, зүс царай муугаар хэлүүлж гологдох үе байх л биз. Өнөөдрийн дараа өөр өдрүүд байдаг л болохоор өнгөрсөнд харамсалгүй өөдрөг загнаж, өөдтэй амьдралын төлөө алхалж, болохгүй бол мөлхөлж явсаар нэг л мэдэхэд хүсэл мөрөөдлүүдээ нэг нэгээр нь биелүүлчихнэ биз.

Өвчинтэй, зовлонтой л хорвоо хойно, өөр нэг өдөр өвдөх л биз. Өнөд түшигтэй хүмүүс дэргэд минь байгаа тул айх зүйлгүй, өөрийгөө хайрлалгүй мөрөөдлөө биелүүлнэ. Биесээ дээдлэн, дэмжиж явсаар бидэн хүмүүс зовлонг дийлдэг. Амиа бодсоор ганцаардсан нэгэнд л амьдралын хатууг туулах хэцүү биз.

Ус шиг эмзэгхэн, уяхан сэтгэлийн минь ундрагыг нь таслахаар үгэн чулуу нүүлгэх, үйлт муу хүмүүний өөдгүй зангаас би айхгүй. Мөс шиг хүйтэн бас хатуу бодлоороо хэвнэг хийж мөнөөх сэтгэлээ хамгаалж дөнгөх биз. Нар шиг дулаахан хайрын үгс хэвнэгийг минь тайлах нь дамжиггүй болохоор надад энэ амьдрал хэцүү санагдахгүй байна.

Тарчилгаант мянга мянган жил үл төгсөх, дуусах адил

Тэр л цаг хугацаа юутай удаан өнгөрнө вэ, үл төгсөнө вэ?

Уйтгарт сая, живаа өдрүүд шиг л бөгтийн бэдрэх

Урхагт тэр цаг хугацаа юунд, хааш ийм удаан нүүнэ вэ?

Тарвалзах шавж хорхой адил дотор огиулсан, давчуу

Таагүй энэ өдрүүдийг би хэрхэн үрнэм, зарнам бэ?

Тавьсан толгой дэрэн дээрээ хараар дарж хөмсөг атирах

Тавь, жаран боодол шөнүүдийн хэдийг нь би өнгөрөөгөө бол?

Жихүүцэлт жаран тэр бум мөсөн ширхэгүүд над дээр буух шиг

Жирвэсхийн хэсэгтээ л дааруулаад хавраар улирдаг өвөл шиг

Зүрхийг зүүнээс баруун тийш сүлбэн гарах үзээрт нэгэн уй гашуу шиг

Зүгээр л дуусахгүй мэт санагдах ийм амьдралыг би үл хүснэм бурхаан

Чи энийгээ буцаагаад ав намайг чөлөөл

2009:05.04-ний 04 цаг 31 минутад орон дотроо бичсэн

Муу зүүд манав

Танил хонгор чинагш гүйн одох, орчих, үл гүйцэгдэх

Түүний араас очин ядан би үл гүйцэx үл таарах

Дэргэд нь суухын төдийд ухаан сарнин тэр зугтах

Дэндүү чармайн барьж аваад тэврэх зуур тэр замхрах

Харж дагасаар хажууд нь очих төдийд би андуурсан болох

Харсаар байтл нүдний урдуур намайг үл тоон ширвэн өнгөрөх

Үйлт хорвоогийн арга бүхнийг дуусган түүний хажууд хүрэхэд

Үйсрэх зүүднээсээ хөлөрсөн биеээ тэврэн би өөрөө сэрчих

Муу зүүд манаж хонов

Нэг л болохгүй байсан юм аа. Энд нэг л юм буруу байгаад байсан юм.

Бүх юм утгагүй, хүмүүс надад муухай хандаад байгаа юм шиг санагдаад. Амьдрал угаас утгагүй юм шиг бодогдоод. Дотор давчуурч, хүсэл мөрөөдөл минь биелэхгүй юм шиг санагдаад, хорвоо өөрийн түмэн зүйлс, хог шороогоороо намайг дарах гэж оролдоод, чөтгөрийн, ад зэтгэрийн нэгэн зүйл сүнсийг минь хулгайлсан юм шиг мэдрэгдээд байх юм.

Уг нь бол улиас модод жил өнжсөн алтан навчсаараа гоёл хийхээ больж, жинхэнэ гоёмсог ногоон навчаа ургуулах гэж зүтгэлэх, өндөгнөөсөө шинэхэн төрсөн шоргоолз, ялаа тэргүүтэн шавьжнууд энэ жилийнхээ амь зуулгаа цуглуулах гэж итгэл бардам гялалзан сүлжилдэх хавар цаг, миний хамгийн дуртай улирал ирж байна шүү дээ.

Урган дэлбээлэхүйн учиг болсон, урин сайхан цаг ахуйд би юунд ийн үл бүтэн суух билээ хэмээн бодож өөрийгөө чагналаа. Энд болохгүй  юм байх аваас надаас эхтэй хэмээн санаж орчлонгийн олон зүйлсэд үл самууран өрөөлөөс бус өөрөөс алдааг хайж эхэлбэл учир нь олдох чигтээ зүглэв.

Адгарсан амьдралын шуурганд цохиулж, алдахаас айн өөрийг хамгаалах гэж биеээ бэгнэсэн миний л буруу. Хүсэл мөрөөдлийнхөө төлөө тэмцэх биш, хэр тохирсон зохимжит боломжийг хүлээн өөрийг амраах нэрээр залхууран сууснаас хийж амжаагүй тэдгээр зүйлс одоо надаас хариугаа нэхэж зовоож буй нэгэн зүйл байна.

Хэр тааруухан чадалтайгаа амьдралын буруу гэж тооцож, амьдрал хэмээгч нь би өөрөө гэдгийг умартсан өөр нэгэн алдаа байна. Энэ алдаа н улмаар чадвар дутуу бүхнийг гүйцээх албатай гэж өөрийгөө хүчлэн, чадаагүй зүйлдээ өөрийг буруутгах хүний толгойд оромгүй тэнэг бодол үүтгэж, хар толгойгоо хий дэмий зовоож суугаагаа сая л мэдэх шиг боллоо.

Хүмүүсийн хэлсэн үгийг хүндээр тусган авч, дутуу бүхэндээ сэтгэлийг чигийг хандуулж явсаар нэг л мэдэхэд дутуугийн комплекс хэмээх дарамтанд орж, түүнээсээ гарахын тулд амрах буюу залхуурах, ажиглах буюу биеийг оторлох зэрэг олиггүй аргуудыг ашиглан цаашид хэрхэхийг бодож буй царай гарган цаг алдсан балар нэгэн мадаг байна.

Энгийн мэт боловч хамгийн том алдаа нь өөрийг хуурч, өнгөө бүдгэрүүлж, сүнсээ сүг болтол итгэл болон сэтгэлээсээ зугтсан арчаагүй, дорой зан гаргасан үйлийг бие, ухаанаараа гүйцээсэн явдал байна. Эцэстээ энэ нь өөрийгөө үхшүүлж, өмхөрсөн хожуул шиг, өгөршсөн даавуу шиг хэврэг нэгэн болгох замыг минь гэрэлтүүлж, чинагш энэ замаар алхалхаар шийдэж сууснаа бодон бодон харуусав.

Алдааг амьдралаас биш өөрөөсөө хайж бас олж сурах болоогүй л байгаа юм байх даа энэ хүн. Гэхдээ одоо хийсэн алдаандаа харамсан суух биш цаашид хэрхэн өөрийгөө өөрчилж, улс орныхоо чадварлаг иргэн болгох талаар бодсу.

Түймэр ээ чи аан гээд сонсож бай. Чиний амьдрал нэг л биш ээ.

Чи өөртөө биш өөр хүмүүст найдаж, хорвоог хүмүүсийн дэмжлэгтэйгээр туулахаар шийдчихээд сууж байгааг чинь би мэдэж байна. Чиний наад бодол чинь надад огтооооооос таалагдахгүй байгааг дуулгаж байгаадаа нэн таатай байна.

Энэ хорвоод чи хүн болж төрсөн юм бол айлын хаяанд хэвтдэг нохой шиг, хоолны шавхрага, үлдэсийг нь долоож амьрах ёстой юм уу эсвэл өөрийн гэсэн амьралаа босгож, тэнэг толгойгоо олигтой ажиллуулж, унжгар биеээ дайчилж, зайчлаад тэр л амьралынхаа төлөө олон зүйлийг хийх хэрэгтэй байна. Үүнийг чи өөрөө ч мэдэж байгаа. Даан ч чи өөдгүй амьтан юм.

Чамд нэг ийм муухай зан байна. Юмыг төлөвлөчихөөд хийхгүй явсаар цагийг нь тулгаж байгаад эцэст нь биеээ зовоож, баахан юмруу үсчээд үр дүн муутай, үлдэцгүй шахуу, бэлэгдлийн чанартай хэдхэн ажил амжуулсан болоод өөрөө нэг их ядарсан хүн болоод өнгөрдөг чинь үнэн биддээ чи. Тэгээздээ чи. Тэгдэгздээ чэээ. 

Хоосон толгойтойгоо мэдсээр байж хоол, унд эргүүлж, зугаа цэнгэл хөөж явах цагаа орчлонгийн юмсыг мэдэж, сурахад зарцуулах тийм хэцүү гэж үү? Чи энэ талаар сайн бодоод үзээрэй. Чамд сурсан мэдсэн юм илүүднээ нэг байхгүй шүү. 

Зэ тэгээд чиний тэр төлөвлөгөө гэж нэрлэдэг мөрөөдлүүдийн чинь талаар ярихаас ч огиудас хүрч байна. Гэхдээ хэлэхгүй байж болохгүй нь. Чи өөрийнхөө мөрөөдлийг төлөвлөөгөөнөөсөө ялгаж салгаж ойлгож чадаж байна уу. Чадкууайх, барахгүйайх, дөнгөхгүйайх чи.

Юу хүсэж, мөрөөдөж яваа чинь чиний зүглэх чиглэл чинь юм байгаан мэдэв үү!!!

Юу хийх ёстой вэ гэдэг чинь тулгамдсан асуудал чинь байгаа юм ойлгов уу!!!

Тэгээд тэр хоёрыг хэрхэн зохицуулж, хооронд нь яаж холбогдуулж амьрах вэ гэдэг асуултын хариулт нь чиний ерөнхий төлөвлөгөө байгаа за юу!!!

Тэр төлөвлөгөөгөө цаг, хугцаанд хамааруулан салвар, бүлгээр нь ангилж байгаа чинь чиний мастер төлөвлөгөө чинь болно ойлгов уу чи!!!

Мастер төлөвлөгөөн дотроо дахин хэтийн буюу 4 жилийн, дунд хугацааны буюу 2 жилийн, ойрын буюу нэгэн жилийн төлөвлөгөөнүүдийг чи өөрөө зохиогоод бичээд бай за юу!!!

Тэрний дараа тулгамдсан асуудлуудаа шийдвэрлэх зорилтуудыг гаргаад ир мэдэв үү!!!

Ер нь чамд л гэж хэлэхэд энэ амьрал чинь тэр чигээрээ менежмент юм байгааншт. Гэтэл чи яаж байна. Нэг л урсгалаараа хүн. Нэг л сайхан тайван амгалан хүн. Салхи хаашаа Түймэр тийшээ гээд л яваад байж болжоогоомуу даа чи. Худлаа л нэг их мөрөөдсөн хүн. Мөрөөдлөө биелүүлэхийн төлөө хүн хөдөлмөрлөх ёстойн байгааздээ. Тэр дусмаа хөдөлмөрөө зорьсон зүйлийнхээ төлөө зарцуулах ёстойн биййгаазз дээ /шүд зуун хэлэв/ дурраккааа.

Шал дургүй хүрчихлээ. Бодсоноор бүх зүйл болчино гэж бодож байгаа бол бодохоо больсон чинь дээр шүү. Идеал тал руу хэвгийсэн амьдрал чинь надад ер таалагдахаа байлаа. Одоо нэг тийм материаааллаг, айн. Нэг тийм бодит, реалистический мөн үү? Во во во. Тийм нэг бодит амьралд чиглэсэн, Монголын сууринд буухуйц зүйл хий л дээ. ЧИ ТЭР БОДЛЫН ТЭНГЭРТЭЭ НИСЭЖ АМЬДРААД БАЙНА. Нисэх нь тэнгэрт ч буух нь газарт гэдэг монгол улсын албан ёсны зүйр зэцэн үг вий шүү нөхөөр зао.

Нэг л өдөр энэ амьдрал тэр чигээрээ чиний туранхай нуруун дээр бүхэл бүхлээрээ буугаад ирнэ гэдгийг чи мэднэ вээз. Мэдэжугайн бол яг одооноос эхлээд хийх ёстой юмнуудаа хийгээд орой 18,00 цагт төлөвлөгөөгөө бичгээр гаргаад надаар гарын үсэг зуруулж баталгаажуул мэдэээ!!!

Тэгэхгүй бол би чиний толгойноос гарч гулрах, эс бөгөөс ажил хаяж чиний дайсан болох залхуугийн талд урвах, үгүй волвоос энэ тэнэг толгойг чинь дотроос нь сүйрүүлэх хүртэл СӨРӨГ АРГА ХЭМЖЭЭ АВАХЫГ МЭДЭГДЬЕ!!!

Түймэрт хандаж зэм үг бичсэн чиний ОЮУНСАНААСЭТГЭЛ. 2009.04.23-ны өдрийн 13 цаг 13 минут.

Жич /PS/Постскриптум: Би чамд хайртай, гэхдээ би тоглоогүй байна шүү хө/ I love you, but it is not a joke hu/ Я люблю тебя, но это не шутка хоү.

Нүдэн дээр минь өтлөн буй нөгөө л хоёр хөгшнийгөө бодон суухад миний нас ч гэсэн нэмэгдсээр байгааг санахгүй байхын аргагүй. Өдөр өдрүүд өнгөрсөөр өөр нэг мөчид л би үхлийн дээсэн дээр дэнслэн хэвтэх өдөр бий гэж бодох бүрд өнгөрсөнд, өнөөдөрт хийж бүтээсэн үйлс хэргээ голонгуйхан сууна.

Цаг хугацаа хэмээгч чи юутай түргэн намайг залгилна вэ. Цаашид юу болохыг эс өгүүлэх атлаа ирээдүй хэмээгч чи намайг чинагш амьдрахуйд яаруулах нь юуны төлөө билээ. Бодлын үзүүрт бэдчин, бүдчин алхлах ухаан санаа минь хэзээ ч юм буурал сууж, төдөлгүй зөнөхөд үрс минь түүнийг түгшүүрлэн харсаар намайг өрөвдөх тэр л үед би өөрийнхөө өвгөжсөнийг мэдэхгүй бол юутай харамсалтай билээ.

Олон жилийг амьдарч өнгөрөөсөн ч би өөрийгөө залуу хүү хэмээн бодсоор, онож яг хэзээ хөгшрөхөө мэдэхгүйдээ бардамнан, оргилуун залуу насны ааг хэмээгч хөөрүү занг түрүү болгон амьдарч буйгаа санан сэтгэлийн галыг бөхөөвч хийж бүтээх зүйлсээ толгой дотроо жагсаан бичиглсэсэн буйгаа бодоход бас чиг энэ хэдхэн жилийг үргүй өнгөрөөсөн гэж бодолгүй тайвшрах.

Өөрийгөө хүн гэж тооцсондоо өрөөлийн амьдарсан замналыг давтах бус өөрийн гэсэн онцгой нэгэн түүхийг энэ дэлхийн цээжин тушаа буй МОНГОЛ хэмээгч газарт нь хөлийнхөө мөрөөр, ухааныхаа цараагаар үсэглэн хадахыг эрхэмлэн ийнхүү амьрахыг учгаа болгон ирээдүй хожид чухам ямархан зүйлс өрнөхийг тооцоолохуйг хүсэмжлэн сууж бодоход: 

        - Үлээхийн төдийд унтрах лааны дөл шиг эмзэгхэн ч, үүн лугаа адил өөд бадран тэмүүлэгч сэтгэлийг үнэт чухаг зүйлд зарцуулахыг тэргүүн болгон тунхаглав.

        - Үгсэхийн төдийд цэцэг адил ургах оюун санаа хэмээгчийг өмхөрч буй хожуул адил өчүүхэн өөртөө бус эгэл орчлонд төрсөн хүмүүн бүрийн тусын төлөө зориулахыг дээд болгон тэмүүлэв.

        - Аглаг ойн зэрлэг амьтан лугаа таарсан бүртэй хүчлэн тулалдахын оронд ухаанаар учрыг тайлалцан эв найртай явж, урьдын муу явдал бүрт өш санан самуурахгүй, чинад урагшын ирээдүйд чин хүслээ зориулан өөрийг дийлэхүйд тэмүүлэх сэдлийг дэс болгон дэвшүүлэв.

        - Бодлын нугачаа бүрийг боловсруулахын төлөө бус бодол хүрэх дээд бүхнийг буй болгохын төлөө өөрийн биеийн болон сэтгэлийн чадлыг зориулахыг эцэслэн шийдэв.

Эрээ цээргүй бодлын мухрыг уудлан энд тэндгүй хөглөрөх бодол бүхнийг цэгцлэн суух цаг мөчүдийг өөрт олгон, түүнийг үр өгөөжтэй зарцуулахыг өөрт зарлиг болгосноор энэ хэдэн хормын турш үргэлжилсэн өөртэйгөө хуралдсан хурлаа дуусгав.